GEEN ERVARING MET INBURGERAARS

Het wordt tijd om de piketpaaltjes te verzetten

De afgelopen maanden heb ik met zekere regelmaat contact gehad met bureaus die kandidaten zoeken voor tijdelijke functies waarvoor ik wel belangstelling had. De laatste ervaring wil ik je niet onthouden.

Laat ik beginnen met te melden dat bij mij in het dorp een AZC komt. Eind 2016 moet het allemaal draaien. Om ellende als in Steenbergen te voorkomen, nodige de gemeente de burgers uit voor een voorlichtingsbijeenkomst. De burgemeester legde uit wat er ging gebeuren, een vertegenwoordiger van het COA gaf aan dat er ook voordelen zaten aan een AZC, denk aan werkgelegenheid en omzet voor de lokale detailhandel en op het moment dat in Geldermalsen het vuurwerk en de straattegels door de lucht vlogen discussieerde Borger heel gedisciplineerd over de gevolgen van de komst van een AZC.

Examinatoren
Het leek mij als ondernemer wel aardig ook een centje te verdienen aan de nieuwe Nederlanders. Als leveranciers van bed, bad en brood dat mogen, waarom ik dan niet? Toen ik dan ook las dat er examinatoren werden gezocht voor het examen Oriëntatie op de Nederlandse Arbeidsmarkt reageerde ik snel. Het betreft een examen voor inburgeraars. Het gaat hier naast lezen, schrijven, spreken en luisteren (Nederlandse taal!) om een portfolio waarmee de kandidaten laten zien dat ze kennis hebben van de Nederlandse arbeidsmarkt zodat ze meer kans hebben een passende baan te vinden. Als examinator moest je minimaal 75 dagen per jaar beschikbaar zijn. Het leek me aardig om naast een aantal andere zaken die ik doe een paar dagen per maand als examinator aan het werk te gaan. Voorwaarde was nog wel, dat ik een training zou volgen.

Ik volgde keurig de regels van het spel, vulde een formulier in, stuurde een motivatiebrief en kreeg binnen een uur een afwijzing met als motivatie: geen ervaring met inburgeraars, de enige harde eis. Ik heb inderdaad geen inburgeraars begeleid en geen vrijwilligerswerk gedaan voor vreemdelingenwerk.

Dat ik wel bevoegd docent Nederlands ben en 30 jaar ervaring heb met lesgeven en examineren (in voortgezet onderwijs, middelbaar onderwijs (niveau 1, 2 ,3 en 4) en hbo) deed niet ter zake. Dat ik een goede kennis heb van de (regionale) arbeidsmarkt, onder andere opgedaan via de sw-bedrijven waar ik getraind en opgeleid heb, was mooi maar niet relevant. Ik deed nog een poging om aan te geven dat ik graag de training zou willen volgen, in de verwachting dat ik daar wellicht iets zou leren over de achtergronden van de cursisten de ik zou moeten examineren. Maar ook dat was vergeefs. De training was daar niet voor bedoeld. Die was eerder bedoeld om de toekomstige examinatoren te leren examineren.

Verbijstering
Verbijsterd vroeg ik mij af hoeveel het examineren nu zou voorstellen. Kennis van het Nederlands en weten hoe te examineren was mooi meegenomen, maar ervaring met inburgeraars was een eis. Waarom zou ik deze mensen niet kunnen examineren? Nederlands is toch Nederlands? Ik ken de arbeidsmarkt, ken de opleidingsmogelijkheden die er zijn en weet hoe je moet solliciteren. Of gelden voor vluchtelingen andere eisen? Staat niveau 2F voor een Nederlandse cursist gelijk aan 3F voor een Syriër? Is “Ik begrijp hem wel” ook goed voor een voldoende? Dat lijkt mij een slechte zaak voor de inburgeraar en voor het draagvlak voor en de acceptatie van deze mensen in Nederland.

Verplaats de paaltjes
Wanneer ik met al mijn kennis en ervaring deze examens niet kan afnemen omdat ik volgens een recruiter net niet in het plaatje pas, waar pas ik dan wel? Dan ziet het er somber voor mij uit op de Nederlandse arbeidsmarkt. Maar voor de Syriërs en Eritreeërs die nu massaal binnenkomen ook. Want die passen ook vast niet allemaal precies in het plaatje, waar de piketpaaltjes nu veel te dicht op elkaar staan.

Het wordt tijd dat we die paaltjes gaan verzetten.

Ronald Steunenberg